பால காண்டம், ஆற்றுப் படலம் - பாடல்: 15

 கம்பராமாயணம் 

ஆற்றுப்படலம் 

மேகங்களின் மழைப் பொழிவை வள்ளல்களின் கொடைத்தன்மையுடன் ஒப்பிடுகிறார் புலவர்

பாடல் 15

புள்ளி மால் வரை பொன் எனல் நோக்கி, வான்
வெள்ளி வீழ் இடை வீழ்த்தெனத் தாரகைகள்,
உள்ளி உள்ள எல்லாம் உவந்து ஈயும் அவ்
வள்ளியோரின் வழங்கின – மேகமே.

நோக்கம்: 

இப்பாடலில் மேகங்களின் மழைப் பொழிவை வள்ளல்களின் கொடைத்தன்மையுடன் ஒப்பிடுகிறார் புலவர்.

வள்ளல் என்பவன் தன்னிடம் இருப்பதைப் பிறருக்குத் தயங்காமல் வழங்குபவன். மேகமும் தன்னிடம் தேக்கி வைத்திருக்கும் நீரை உலக உயிர்களின் நலனுக்காக மழையாகப் பொழிகிறது.

அதாவது, இயற்கையின் கொடை என்பது மனிதனின் வள்ளல் தன்மைக்கு இணையானது என்பதை அழகான உவமையின் மூலம் எடுத்துரைக்கிறது.

பொருள்:

- புள்ளி மால் வரை – புள்ளிகளைக் கொண்ட பெரிய மலை (மேகத்தால் சூழப்பட்ட மலை என்ற பொருளிலும் கொள்ளலாம்).

- பொன் எனல் நோக்கி – பொன்னைப் போன்ற ஒளியுடன் தோன்றுவதைப் பார்த்து.

- வெள்ளி வீழ் இடை – வெள்ளியைப் போன்று ஒளிரும் இடைவெளியில்.

- வீழ்த்தெனத் தாரகைகள் – நட்சத்திரங்கள் சிதறி விழுவது போல.

- உள்ளி உள்ள எல்லாம் – தம் மனத்தில் எண்ணியிருக்கும் அனைத்தையும்.

- உவந்து ஈயும் – மகிழ்ச்சியுடன் வாரி வழங்கும்.

- வள்ளியோர் – வள்ளல் தன்மை கொண்ட கொடையாளிகள்.

- வழங்கின – வாரி வழங்கின.

விளக்கம்:

இந்தப் பாடலில் கம்பர் வெறுமனே மேகம் மழை பொழிவதைச் சொல்லவில்லை. தன்னிடம் இருப்பதைப் பிறருக்குக் கொடுப்பதில் மகிழ்ச்சி அடையும் ஒரு சிறந்த வள்ளலின் மனநிலையை மேகத்திற்கு ஏற்றிக் காட்டுகிறார். அதுதான் இந்தப் பாடலின் மிக அழகான அம்சம்.

இங்கே கம்பர் ஒரு காட்சியை நம் கண்முன் கொண்டுவருகிறார்.

கரிய மேகங்கள் மலைகளின் மீது படர்ந்திருக்கின்றன. அந்தக் கரிய மேகங்களுக்கிடையே மலைகளின் பொன்னிறத் தோற்றமும், மேகங்களின் ஒளி நிழல் விளையாட்டும் சேர்ந்து ஓர் அழகிய காட்சியை உருவாக்குகின்றன.

கருமேகத்தின் பின்னணியில் மலை பொன்னிறத்தில் மின்னுவது போலத் தோன்றுகிறது.

இயற்கையில் ஒன்றுக்கொன்று எதிரான நிறங்கள் ஒன்றிணைந்து அழகை உருவாக்குவதை கம்பர் இங்கு உணர்த்துகிறார்.

கரிய மேகங்களுக்கும் பொன்னிற மலைகளுக்கும் இடையே வெள்ளி நிறத்தில் ஒளிரும் மழைத்தாரைகள் கீழே விழுகின்றன.

இந்த மழைத்தாரைகள் வானத்திலிருந்து வெள்ளிக் கம்பிகள் இறங்குவது போலத் தோன்றுகின்றன.

இதை மனக்கண்ணில் கற்பனை செய்து பாருங்கள்:

கரிய மேகம், பொன்னிற மலை, அவற்றுக்கு இடையே வெள்ளியைப் போன்று கீழிறங்கும் மழை!

இங்கே மேகத்தை ஒரு வள்ளலாகவே கம்பர் உருவகப்படுத்துகிறார்.

மேகம் தன்னிடம் நீரைச் சேமித்து வைத்துக்கொண்டு தனக்காகப் பயன்படுத்துவதில்லை.

கடலில் இருந்து நீரைப் பெற்று, மலைகளில் மழையாகப் பொழிந்து, ஆறுகளாக ஓடச் செய்து, நிலத்தையும் உயிர்களையும் வாழ வைக்கிறது.

அதேபோல் ஒரு வள்ளல் தன்னிடம் என்னென்ன செல்வங்கள் இருக்கின்றன என்று மனத்தில் நினைத்துப் பார்த்து, அவற்றையெல்லாம் பிறருக்கு வழங்க வேண்டும் என்று மகிழ்ச்சியடைகிறான்.

இங்கே ஒரு முக்கியமான நுணுக்கம் இருக்கிறது.

கம்பர், வள்ளல் ஒருவன் பிறர் வந்து கேட்ட பிறகு கொடுக்கிறான் என்று சொல்லவில்லை.

பிறருக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே அவனுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது என்கிறார்.

அதாவது, கொடுப்பது அவனுக்குச் சுமையல்ல; அது அவனுக்கு ஓர் ஆனந்தம்.

இதுதான் உண்மையான ஈகையின் அடையாளம்.

வள்ளல் தனது செல்வத்தை வழங்குகிறான்; மேகம் தனது நீரை வழங்குகிறது. இரண்டின் நோக்கமும் பிறருடைய வாழ்வை வளப்படுத்துவதே!

இந்தப் பாடலில் கம்பர் சொல்லும் மூன்று முக்கியமான கருத்துகள்

① கொடுப்பதில் மகிழ்ச்சி காண்பதே உண்மையான வள்ளன்மை

பொதுவாக மனிதர்கள் செல்வத்தைச் சேர்ப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.

ஆனால் வள்ளல் ஒருவன் செல்வத்தைப் பிறருக்கு வழங்குவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.

கம்பர் பயன்படுத்தும் 'உவந்து ஈயும்' என்ற சொற்கள் மிகவும் முக்கியமானவை.

கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தால் கொடுப்பது வேறு. மனமுவந்து கொடுப்பது வேறு.

ஒருவன் கொடுக்கும்போது அவனுடைய முகத்தில் மகிழ்ச்சி இருக்க வேண்டும். கொடுப்பதை இழப்பாகக் கருதக்கூடாது.

அந்த மனநிலையைத்தான் கம்பர் இங்கே எடுத்துரைக்கிறார்.

② இயற்கை ஒரு சிறந்த கொடையாளி

மேகத்தின் செயல்பாட்டைப் பாருங்கள்.

• கடலில் இருந்து நீரைப் பெறுகிறது.

• வானத்தில் மேகமாகத் திரள்கிறது.

• மலைகளில் மழையாகப் பொழிகிறது.

• ஆறுகளை உருவாக்குகிறது.

• விவசாயத்திற்கு நீர் வழங்குகிறது.

• மனிதர்கள், விலங்குகள், தாவரங்கள் என அனைத்து உயிர்களையும் வாழ வைக்கிறது.

இதற்குப் பதிலாக மேகம் எதையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை.

இயற்கையின் இந்தத் தன்னலமற்ற கொடையை மனித வள்ளன்மைக்கு இணையாகக் கம்பர் காட்டுகிறார்.

③ செல்வத்தின் உண்மையான பயன் பிறருக்கு உதவுவதில்தான் இருக்கிறது

இந்தப் பாடலை ஒரு மழை வருணனையாக மட்டும் படித்துவிட்டுச் செல்லக்கூடாது.

இதற்குள் ஒரு சமூக அறமும் அடங்கியிருக்கிறது.

ஒருவன் எவ்வளவு செல்வம் வைத்திருக்கிறான் என்பது அவனுடைய பெருமையல்ல.

அந்தச் செல்வத்தைக் கொண்டு எத்தனை பேருடைய துயரத்தைப் போக்குகிறான் என்பதுதான் அவனுடைய பெருமை.

மேகம் தன்னிடம் உள்ள நீரைப் பொழியாவிட்டால் பூமி வறண்டு போகும். அதேபோல் செல்வந்தர்கள் தங்களுடைய செல்வத்தைப் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ளாவிட்டால் சமுதாயத்தில் வறுமையும் ஏற்றத்தாழ்வும் பெருகும்.

இந்தப் பாடலின் முந்தைய, பிந்தைய பாடல்களுடன் உள்ள தொடர்பு

இந்த இடத்தில் கம்பரின் படைப்புத் திறனை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

ஆற்றுப் படலத்தின் தொடக்கத்தில் கோசல நாட்டின் மழை பொழிதலைக் கம்பர் வருணிக்கிறார்.

பாடல்	வருணிக்கப்படும் காட்சி
12	சரயு ஆற்றின் சிறப்பு
13–14	மழை, வெள்ளம் மற்றும் இயற்கைக் காட்சிகள்
15 (நாம் பார்க்கும் பாடல்)	மேகத்தின் வள்ளல் தன்மை
16–19	வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுதல்
20	நீர் பாய்ந்து இயற்கை எழிலுடன் விளங்குதல்

குறிப்பாக அடுத்த பாடலில், வெள்ளம் ஒரு அறநெறி தவறாத மன்னனின் புகழைப் போலப் பெருகுவதாகக் கம்பர் ஒப்பிடுகிறார்.

அதற்குப் பிறகு வெள்ளத்தை வணிகர்கள், வானவில், வானரப் படை போன்ற பலவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பாடுகிறார்.

இவ்வாறு ஒரே இயற்கை நிகழ்வை வெவ்வேறு மனிதப் பண்புகளுடனும் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளுடனும் ஒப்பிட்டுக் காட்டுவது கம்பரின் தனித்துவம்.

இந்தப் பாடலின் ஆழமான தத்துவம்

இந்தப் பாடலை இன்னும் ஒரு படி ஆழமாகப் பார்ப்போம்.

மேகத்திடம் இருக்கும் நீர் உண்மையில் மேகத்திற்குச் சொந்தமானதா?

இல்லை. அது கடலிலிருந்து பெற்றது.

ஆனால் அந்த நீரைத் தன்னிடமே வைத்துக்கொள்ளாமல் பூமிக்குத் திருப்பிக் கொடுக்கிறது.

மனிதனுடைய செல்வமும் இதேபோலத்தான்.

மனிதன் சம்பாதிக்கும் செல்வத்தில் அவனுடைய உழைப்பு இருக்கலாம். ஆனால் அந்தச் செல்வம் உருவாக உதவியிருப்பது சமுதாயம், இயற்கை, பிற மனிதர்களின் பங்களிப்பு எனப் பல காரணிகள்.

எனவே தன்னிடம் இருப்பதைப் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்வது ஒரு உயர்ந்த பண்பு.

இந்த எண்ணத்தை ஒரு சிறிய வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்:

மேகம் மழையைப் பொழிவதால் மேகத்தின் பெருமை குறைவதில்லை; மாறாக, உலகை வாழ வைப்பதால் அதன் பெருமை உயர்கிறது. அதுபோல வள்ளல் கொடுப்பதால் அவனுடைய செல்வம் குறையலாம்; ஆனால் அவனுடைய புகழ் குறைவதில்லை.

எனது பார்வையில், இந்தப் பாடலின் மிகச் சிறந்த சொற்றொடர் 'உள்ளி உள்ள எல்லாம் உவந்து ஈயும்' என்பதுதான்.

ஏனென்றால், கம்பர் இங்கே மழையை மட்டும் வருணிக்கவில்லை; பிறருக்குக் கொடுப்பதையே தன் வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியாகக் கருதும் ஒரு உன்னதமான மனிதனின் மனதை நான்கு அடிகளில் நமக்குக் காட்டிவிட்டார்!

வீட்டுப்பாடம்:

சிந்தித்துப் பதிலளிக்கவும்

1. உங்களிடம் நிறையப் பணம் இருந்தால், அதை மற்றவர்களுக்கு எவ்வாறு உதவியாகப் பயன்படுத்துவீர்கள்?

2. மேகம் மழையைப் பொழியாமல் இருந்தால் உலகிற்கு என்னென்ன பாதிப்புகள் ஏற்படும்?

3. பிறருக்கு உதவுவதில் மகிழ்ச்சி அடைவது ஏன் சிறந்த பண்பாகக் கருதப்படுகிறது?